Onu hep severdim ama nedendir bilmem sevgimi sandıkta göstermek nasip olmamıştı. Şimdi ise hayatımda ilk kez bu kadar kararlıydım. Çevremdekilere sürekli ondan bahsediyordum, hep olumlu karşılık alıyordum, hiç kimse “Muhsin Yazıcıoğlu şunu kötü yapmıştı.” demedi.
Nasip olmadı, o bu dünyadayken aynı davanın adamı olduğumuzu ona karşı söylemek nasip olmadı.
Şimdi ne yapmak gerekir bilmiyorum, bilemiyorum. Elimden gelen tek şey onun şiirini paylaşmak.
Kaşgarlı Mahmut neler söyledi, bizler ne yapıyoruz?
Aslında Türkçe o kadar kötü bir dilmiş ki, hiçbir Türkçe sözcük, hiçbir anlamı karşılamaz olmuş(!). O kadar tembeliz ki, tembellikten hiçbir şey üretmediğimiz şu günlerde, başkalarının ürettiği şeylere iki saniye düşünüp Türkçe isim bile bulamıyoruz, bulunmuşsa beğenmiyor, kullanmıyor, sevmiyoruz, düşünüp Türkçesin hatırlamak bile istemiyoruz.
Aslında yeni yılı pek kutlamak istemiyorum, kültürümüzde yeri olmadığını, bizimle ilgisi olmayan bir kutlama olduğunu düşünüyorum. Ancak Türk Dil Kurumu’nun öyle bir çalışması var ki bunu her yerde söylemek için ne olsa yaparım diye düşündüm.
KERKÜK ZİNDANI
Kerkük’ün zindanına attılar meni
Mazlumlar sürüsüne kattılar meni, kattılar meni
Bir yanım dağladılar ateşle, annem
Ne suçum, ne günahım yaktılar meni
Türkmen obalarından göçen anneler
Ne yuvaları kalmış, ne de haneler, ne de haneler
Gök kubbeyi sarsar mazlum feryadım
Elbette bir gün güler bize seneler, bize de seneler
Yazının tamamını okuyun »
