Nasip olmadı, o bu dünyadayken aynı davanın adamı olduğumuzu ona karşı söylemek nasip olmadı.

Şimdi ne yapmak gerekir bilmiyorum, bilemiyorum. Elimden gelen tek şey onun şiirini paylaşmak.

Bir coşku var içimde bugün kıpır kıpır,
Uzak, çok uzak bir yerleri özlüyorum.
Gözlerim parke parke taş duvarlarda.
Açılıyor hayal pencerelerim,
Hafif bir rüzgar gibi, süzülüyorum.
Kekik kokulu koyaklardan aşarak,
Güvercinler ülkesinde dolaşıyor,
Bir çeşme başı arıyorum.
Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp,
Mis gibi nane kokuları arasında,
Ruhumu dinlemek istiyorum.
Zikre dalmış her şey,
Güne gülümserken papatyalar,
Dualar gibi yükselir ümitlerim.
Güneşle kol kola kırlarda koşarak,
Siz peygamber çiçekleri toplarken,
Ben çeşme başında uzanmak istiyorum.

Huzur dolu içimde,
Ben sonsuzluğu düşünüyorum.
Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum.
Durun kapanmayın pencerelerim,
Güneşimi kapatmayın,
Beton çok soğuk, üşüyorum..

(Muhsin YAZICIOĞLU)

Kerkük’ün zindanına attılar meni
Mazlumlar sürüsüne kattılar meni, kattılar meni

Bir yanım dağladılar ateşle, annem
Ne suçum, ne günahım yaktılar meni

Türkmen obalarından göçen anneler
Ne yuvaları kalmış, ne de haneler, ne de haneler

Gök kubbeyi sarsar mazlum feryadım
Elbette bir gün güler bize seneler, bize de seneler