Mavi Ateş İnternet Günlüğü

Onu hep severdim ama nedendir bilmem sevgimi sandıkta göstermek nasip olmamıştı. Şimdi ise hayatımda ilk kez bu kadar kararlıydım. Çevremdekilere sürekli ondan bahsediyordum, hep olumlu karşılık alıyordum, hiç kimse “Muhsin Yazıcıoğlu şunu kötü yapmıştı.” demedi.

Nasip olmadı, o bu dünyadayken aynı davanın adamı olduğumuzu ona karşı söylemek nasip olmadı.

Şimdi ne yapmak gerekir bilmiyorum, bilemiyorum. Elimden gelen tek şey onun şiirini paylaşmak.

Bir coşku var içimde bugün kıpır kıpır,
Uzak, çok uzak bir yerleri özlüyorum.
Gözlerim parke parke taş duvarlarda.
Açılıyor hayal pencerelerim,
Hafif bir rüzgar gibi, süzülüyorum.
Kekik kokulu koyaklardan aşarak,
Güvercinler ülkesinde dolaşıyor,
Bir çeşme başı arıyorum.
Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp,
Mis gibi nane kokuları arasında,
Ruhumu dinlemek istiyorum.
Zikre dalmış her şey,
Güne gülümserken papatyalar,
Dualar gibi yükselir ümitlerim.
Güneşle kol kola kırlarda koşarak,
Siz peygamber çiçekleri toplarken,
Ben çeşme başında uzanmak istiyorum.

Huzur dolu içimde,
Ben sonsuzluğu düşünüyorum.
Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum.
Durun kapanmayın pencerelerim,
Güneşimi kapatmayın,
Beton çok soğuk, üşüyorum..

(Muhsin YAZICIOĞLU)